จ่อมจมอยู่ในโลกของความสับสนอีกครั้ง
ฉันไม่เข้าใจความรู้สึกแบบนี้จริงๆ
ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี
จ่อมจมอยู่ในโลกของความสับสนอีกครั้ง
ฉันไม่เข้าใจความรู้สึกแบบนี้จริงๆ
ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี
Yeah, just another downfall.
Everything is happening simultaneously.
Difficult time, I can say.
The best I can do for now is just staying calm.
I just hope that the storm will pass over soon.
*sigh…
รู้จัก 575 มานานแล้ว
แต่เพิ่งจะได้รู้ว่า 575 จริงๆแล้วเป็นยังไง
ตอนนี้อยากรู้จัก 575 ให้มากขึ้น
เผื่อเราจะเข้ากันได้ดีกับ 575
เอาล่ะ มาเริ่มกันเลยดีกว่า
夜のような
秘密があるか
その瞳
เปรียบเช่นราตรี
มีนัยยะอันใด
นัยน์ตาคู่นั้น
冬になる
風が吹いている
とても寒い
เหมันต์มาเยือน
ลมหนาวลอยเลื่อน
ยะเยือกเย็นกาย
寂しさや
初めて感じる
冬が来た
ความเหงาเปล่าเปลี่ยว
ครั้งแรกที่ได้รู้สึก
เมื่อฤดูหนาวมาเยือน
夢の中
両手つないでいる
太陽昇る
ภายในความฝัน
เพียงสองมือประสาน
พระอาทิตย์ขึ้น
心から
その言葉言って
春になる
จากดวงหฤทัย
เพียงเอ่ยคำนั้นออกไป
กลายเป็นวสันตฤดู
人間の人生
流れて続く
きれいな川
ชีวิตมนุษย์
เลื่อนไหลเรื่อยเรื่อย
สายน้ำอันงดงาม
วันนี้พอก่อนแค่นี้แล้วกัน ไว้เจอกันใหม่นะ 575
มนุษย์ติดต่อกันได้รวดเร็วสะดวกสบายเพราะมีระบบการสื่อสารที่ทันสมัย
จนมีบางคนกล่าวว่าคนเราให้คุณค่ากับความสัมพันธ์น้อยลงเพราะติดต่อกันได้ง่ายขึ้น
แท้จริงแล้วทุกอย่างไม่ได้เปลี่ยนไป
ความสัมพันธ์ไม่ได้มีคุณค่าน้อยลงเลยแม้แต่น้อย
การได้รับจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่สามารถจับต้องได้
หากมาจากบุคคลอันเป็นที่รักของตน คุณค่าของมันก็ไม่ต่างกับจดหมายที่เขียนในกระดาษ
การพูดคุยผ่านโปรแกรมสนทนาอย่าง MSN ก็มีคุณค่า เพราะคุณค่าที่แท้จริงอยู่ที่คนที่กำลังสนทนาด้วย
แต่สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกว่าความสัมพันธ์นั้นมีคุณค่าน้อยลงนั้น อาจเป็นเพราะเราได้รับมันง่ายและเร็ว
ในเมื่อสิ่งดีๆอย่างความสัมพันธ์มันมาถึงง่ายๆ ใครๆก็อยากจะได้เยอะๆเป็นธรรมดา
อยากคุยกับเขาให้มากขึ้น อยากติดต่อกับเขาให้มากขึ้น
จนเราเคยชินกับการปฏิสัมพันธ์ตลอดเวลา
เมื่อเราขาดมันไปก็ทำให้เรารู้สึกเหงาเอาง่ายๆ
…
สีเทาของความเหงาบนโลกใบนี้จึงชัดเจนยิ่งขึ้นในใจของเรา
เหล่ามนุษย์ผู้อาศัยอยู่บนโลกหลากสีสัน
…
ข้าพเจ้า
เบื่อ
ความอ่อนแอของตนเองเป็นอย่างยิ่ง
ข้าพเจ้า
เข้าใจ
ทุกคนมีความอ่อนแอ
ข้าพเจ้า
เพียงเบื่อ
ความอ่อนแอที่แสดงออกมาผิดที่ผิดเวลา
…